Potrawa z Sierpnia i Alicji
Teatr to jest pasja. Truizm. A jednak z wielkim szacunkiem podchodzę do ludzi, którzy zbierają się, tworzą amatorskie zespoły. Rozwijają swoje umiejętności na warsztatach po okiem zawodowców, pedagogów. Układają spektakle. Ewoluują. To jest piękna strona tej magii, która nazywa się teatr. W maju trwa w Warszawie przegląd teatralny, na który wchodzą tylko rodziny, znajomi. Przegląd prac Ogniska Teatru Ochoty. Rozumiem doskonale ich decyzję o tym, aby te przedstawienia nie były skierowane do szerszego kręgu widzów. Są w różnym wieku, podczas takich zajęć mierzą się z własnymi marzeniami konfrontując je z możliwościami. Mają prawo do teatru na własnych warunkach. Dlatego tak się ucieszyłem, kiedy okazało się że jedna z grup „otworzyła” swój spektakl na świat i wystawiła jako premierę Teatru Ochoty. Poszedłem od razu. Cóż. Jak tylko gdzieś ktoś robi teatr, to marzę aby się tam wcisnąć! I tak trafiłem na „Sierpień”. Reżyseruje i adaptuje Malwina Laska-Eichmann, a drugim reż...
