Zło, które przerosło Diabła...
Dawno nie widziałem w Teatrze Telewizji spektaklu tak pięknego. Wizualnie. Intelektualnie. Artystycznie. A mam na myśli ostatnią premierę telewizyjnej sceny, czyli „Prałata” w reżyserii Marcina Libera. Już pierwsze ujęcia pozycjonują. Mamy do czynienia z widowiskiem nawiązującym do greckiej tragedii. Chór, który zapowiada nadejście głównego bohatera, to dzieci. Ubrane w pelerynki ministrantów zasiadają w kościelnych ławach. Te ustawione są przed drewnianą kaplicą. A chór wzywa… Diabła. I będzie pojawiać się, podobnie jak w greckim pierwowzorze, podsumowując kolejne etapy tragedii. Zapowiadając kolejne. Chór dzieci. Ofiar zła ponad wszelkim złem. „Idzie, idzie Diabeł” niesie się dziecięcy głos, gdy na scenę - spektakl zrealizowano w konwencji teatralnej, nie ma tu elementów plenerowych co podkreślam z ogromną radością - wkracza Juliusz Chrząstowski, grający rolę Pana Ciemności. Znam kilka ról Chrząstowskiego. To wybitny, krakowski aktor teatralny. Kojarzyłem go ze znaczącymi ...
