Zabawa Ewy Platt
Tak. Ewa Platt ma swój własny ogląd świata. Swoją metodę jego pokazywania i mówienia o relacjach w nim panujących. Skupia się na emocjch jednostek. Konkretnych osób, które wyławia z grupy, rozkłada na czynniki pierwsze i analizuje z uwagą, wrażliwością i taktem. Bywa w tym boleśnie dosadna. Ale nigdy nie jest Jej teatr efekciarski. Obliczony na szokowanie dla szokowania. U Ewy Platt wszystko jest doskonale przemyślane i zaplanowane. Kilka razy miałem możliwość obserwowania Jej podczas spektakli. Skupiona, skoncentrowana. Jakby na bieżąco analizująca każde słowo, każdą scenę widowiska, które przecież i tak dokładnie wcześniej poukładała. Pracująca nad nim cały czas. I to daje wspaniałe efekty. Jej teatr jest trudny. Bolesny, bo pokazując mapę emocjonalną jednostki szuka i znajduję korelacje z emocjami skrywanymi w pamięci widzów. Kłuje tymi widowiskami ową pamięć. Ale zarazem oczyszcza. Z jej przedstawień wychodzi się jak z mocno przeprowadzonego masażu. Poobijanym ale zarazem odblokowa...
