Starzy znajomi, czyli "Pacyfiści"
Kto widział w warszawskim Teatrze Współczesnym „Wstyd”, tego „Pacyfiści” nie zaskoczą. Oba teksty Marka Modzelewskiego są bardzo podobne. I tu i tu jest czworo bohaterów. Dwa pozornie różniące się od siebie poglądami małżeństwa w średnim wieku. Ci we „Wstydzie” są starsi, bo wydają dzieci za mąż. W „Pacyfistach” ich latorośle kończą podstawówkę. Podobna jest też intryga, osnuta wokół ukrywania prawdziwych emocji i opinii o postępowaniu swoich vice versa. Niewiele zmieniła się lista twórców obu spektakli - zabawnie widzieć te same nazwiska w tych samych albo prawie tych samych rolach. Przyznam jednak, że „Pacyfiści”, choć mnie nie zaskoczyli, sprawili mi więcej radości. Modzelewski od czasu „Wstydu” znacznie większą wagę położył na dramatycznym suspensie. Dzieje się w „Pacyfistach” moim zdaniem znacznie więcej, niż w granej od blisko siedmiu lat komedii. A co wynika z obejrzenia najnowszej premiery Współczesnego, którą wyreżyserował Jacek Braciak? Całkiem sporo. To komedia, m...
