Piękny spektakl wieczorową porą

Różnych przymiotników można używać opisując teatralne spektakle. Najczęściej zapewne obracamy się w świecie kategoryzowanym na dobre i złe. Tym razem określanie jakości wymaga rozszerzenia, bo „Dziwny przypadek psa nocną porą”, grany w Teatrze Dramatycznym to wydarzenie piękne, mądre i z mocnym przesłaniem. Obejrzałem z uwagą, a końcówkę ze wzruszeniem. I cieszę się bardzo, że sporą część publiczności stanowili uczniowie - na oko końcówka podstawówki. 

To jest spektakl, który nastolatkom z właśnie ostatnich klas szkoły podstawowej da więcej wiedzy o życiu i relacjach między ludźmi, niż rok lekcji wychowawczych. Zrozumieją, że inność może i jest wymagająca w obsłudze. Może i potrzebuje szczególnej uwagi i traktowania. Ale jest tak samo ważna i potrzebna jak to, co definiujemy jako mieszczenie się w normie społecznej. 

Christopher - główny bohater "Dziwnego przypadku..." jest autystycznym piętnastolatkiem. A przy tym geniuszem matematycznym, mistrzem analizy i miłośnikiem dedukcji. Dlatego, gdy w ogrodzie sąsiadki odnajduje jej przebitego widłami psa - rozpoczyna śledztwo. Po drodze mierzy się z regułami i stereotypami społecznymi. Pokonuje je nanosząc na nie własne zasady. Logiczne, proste i urocze. Gdy odkrywa, kto i w jakich okolicznościach uśmiercił owego psa - postanawia ruszyć w podróż. Jak sobie z nią poradzi, czy i dokąd dotrze? Zobaczcie Państwo sami bo warto. 

Aktorzy. Rola autystycznego nastolatka wymaga ogromnej koncentracji, uwagi i przygotowania. Taktu, także taktu bo łatwo tu popaść w kicz i przerysowanie. Konrad Szymański wykonał wspaniałą pracę i gra Christophera po prostu perfekcyjnie. Do tego stopnia, że kiedy w czasie zasłużonych owacji wyszedł już ze swojej roli nie mogłem przez moment uwierzyć, że pan Konrad jest panem Konradem a nie Christopherem. Zresztą, moim zdaniem, największa i zasłużona nagroda dla Aktorów, to owacja na stojąco właśnie w wykonaniu pełnej nastolatków widowni. Trudnej, bo przecież kto w siódmej - ósmej klasie podstawówki, czy nawet w pierwszej licealnej jest w stanie wysiedzieć bez ruchu i bez rozmawiania całą okrągłą godzinę? A tu - dwa godzinne akty i oba w skupionej ciszy ze strony widowni. Znaczy - wciągnęło i się podobało. Świetny jest Marcin Sztabiński, grający Eda czyli ojca Christophera. Jego przemiana, praca jaką musi wykonać aby odzyskać utracone zaufanie spektaklowego syna - świetnie zagrane. 

Christopher zwycięża  przeciwności losu. A otoczenie uczy się, jak z nim postępować. Dostrzega to, co najważniejsze - klęskę metody przedmiotowego traktowania, stwarzania świata na fundamencie kłamstw które mają być mniejszym złem. Pokazuje, że jest osobą i jako osoba ma prawo wiedzieć wszystko o otaczającym go świecie i relacjach między najbliższymi. Nie jest bezradnym człowiekiem gorszej jakości. Ma i określa wartość. A w finale, gdy staje na scenie i mówi o swoich planach - wzrusza i właśnie wtedy rodzą się te wielkie oklaski, jakimi nagrodziliśmy zespół Aktorów Teatru Dramatycznego. 

Jeśli czytają to nauczyciele - nie zrobicie lepszej lekcji wychowawczej na temat ludzkich wartości i szacunku dla odmienności, niż „Dziwny przypadek psa nocną porą”. Jeśli zaglądają tutaj rodzice - tym bardziej warto, abyście poszli do Dramatycznego z Waszymi dziećmi. Ten spektakl uczy szacunku dla odmienności - zachowań i poglądów. Uczy też tego, że zaufanie nie jest wartością daną na zawsze. A utracone można odzyskać ale tylko uczciwą, ciężka pracą. 

Powtórzę zatem to, od czego zacząłem. Piękny, mądry i z mocnym przesłaniem. Taki jest „Dziwny przypadek psa nocną porą” w Teatrze Dramatycznym. A Aktor grający Sandyego - to po prostu Aktor od czubka nosa aż do końcówki ogona! Jego brak w obsadzie spektaklu na stronie Teatru to… wykluczenie!!!!

TWÓRCY

reżyseria

Jakub Krofta

przekład

Bogusława Plisz-Góral 

scenografia, kostiumy

Aneta Suskiewicz 

muzyka

SzaZa/Paweł Szamburski & Patryk Zakrocki

reżyseria światła

Olaf Tryzna 

ruch sceniczny / choreografia

Aneta Jankowska 

kierownik produkcji 

Rafał Łukasz Renner 

OBSADA

Konrad Szymański Christopher

Agnieszka Roszkowska / Katarzyna Herman / Agata Góral Siobhan, nauczycielka Christophera

Marcin Sztabiński Ed, ojciec Christophera

Marta Król / Magdalena Czerwińska

Judy, matka Christophera

Anna Gajewska Pani Shears, Pani Gascoyne, Numer44, Kobieta na ulicy, Kobieta w informacji, kobieta w Londynie, Głos

Agata Wątróbska / Martyna Kowalik Pani Alexander, Głos, Punkówa

Robert T. Majewski / Waldemar Barwiński Policjant, Pan Thompson, Rhodri, Mężczyzna za ladą, Sprzedawca, Głos, strażnik kolejowy, policjant londyński

Tomasz Budyta (gościnnie) / Maciej Wyczański (gościnnie) Roger/ Pan Shears, Wielebny Peters, Oficer dyżurny, Pan Wise,  Wuj Terry, Policjant dworcowy, Głos