Mądra dziewczynka z parku
W Teatrze Lalka „Dziewczynka z parku”. Spektakl w reżyserii Kingi Pazik pokazano w ramach Festiwalu Nowe Epifanie. A walorem pokazów było tłumaczenie go na Polski Język Migowy. Brawa wielkie i na samym początku. O ile teatr dla dorosłych często sięga po pętlę indukcyjną oraz inne formy przekładania tekstu na język niesłyszących, o tyle w teatrze dla dzieci się z tym nie spotkałem. Zacznę właśnie od tego. Bo dzięki tłumaczeniu widowisko zyskało zupełnie nowy wymiar, walor integracyjny. Maluchy słyszące, które do tej pory nie miały kontaktu z językiem migowym zobaczyły na czym to polega. Oswoiły się z szybkimi ruchami rąk u pewnej części widzów i nauczyły czegoś nowego. Obok mnie siedziała dziewczynka słysząca, zapewne uczennica jednej z klas integracyjnych. Znała podstawowe znaki migowe, z dumą je prezentowała. Szkoda, że Jej mama w tym czasie wybrała konwersację messengerową. Smutno to wyglądało. Ale to jest zjawisko powszechne: Robimy coś, co potem irytuje nas we własnych dziecia...
