Poezja piękna jak życie
Widowisko, które postawiło mnie wobec pytania. Bo czy to JEST teatr, czy nie? Przecież dwoje aktorów i autorka po prostu recytują wiersze. Jaka jest odpowiedź? Nic bardziej uproszczonego i mylnego niż samo pytanie. To jak najbardziej jest kawał znakomitego teatru i znakomicie, że w Teatrze Telewizji znajduje się miejsce na widowiska oparte o poezję. A wszystko to dotyczy „Pewności” w reżyserii Błażeja Peszka, który na telewizyjną scenę przenosi wiersze Ewy Lipskiej. Pozostając w sferze pytań: Czy to jest komunikacja? Listy słane ze świata samotnej nostalgii do uniwersum samotności pogodnej? Nie zgadzam się z tym, a tak spektakl anonsowano na stronie Teatru Telewizji. To raczej jednostronna korespondencja i jej analiza, komentarz i refleksja adresatki. Pisze Geldberg (Jan Peszek), czyli zaprzątnięty łapaniem chwil przemijających antykwariusz. Fantastycznie dokumentujący ziarenka piasku upadające w klepsydrze jego życia. „Nie mogę odpowiedzieć na pytanie kto odziedziczy ...
